مسکون بودنت
تکرار خویش کردنت
در قاب تو خالی، خویش را دیدنت
شاکی از لحظات بودنت
خود را دوباره دیدنت
خبری تازه نیست برای من که سالیانیست طولانی
درون تو به سکوت دلیل عاشقانه نوشتنت گشته ام
انقلابی تازه نیست
تو به دنبال خویش میگردی
و در هر تکرار، من خویش را در تو پیدا میکنم.
بیا و اینبار
مرا تکرار کن
که این قاب تو خالی
لیاقتش عکسی از من و توست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر