اه‌ ای آینه

اه‌ ای آینه

چهره ام پر درد است،

می‌سوزد
......
حسرت خاک مرا خواهد کشت

هر چه در صورت تو مینگرم

جز غبار و غم دوریها نیست.

حسرتم پر شده در صورت تو،

خاک مگیر

من غربت زده اینجا هر شب

چهره را

در باران میشویم

تو بگو

این غبار روی تو

از غم کیست؟