هیچستان

دوستی‌ گفت:
"آدرسم معلوم است پشت هیچستانم"
.
.
....
کلبه‌ای دارم من
که در آن دلگرمم،
همه روزها روشن،
شبهایم آرام
و به هر
گوشه که تو مینگری،
پر ستاره،
آسمانم زیباست
بید زیبای تنومندی هست
گوشه‌ باغ دلم
سایه‌ای انداخته
پر رنگ و سیاه
تو فقط نام ببر،
هر چه گٔل خواهی‌ در باغم هست،
سوسن و نرگس،
زنبق و یاس سفید
لاله‌های هفت رنگ،
گٔل سرخ،
اطلسی
زیر آن سایه پر رنگ سیاه
من و‌ دل‌ میشینیم
هر صبح وقت سحر
سبد از زلفک بید میبافیم
گٔل‌ها را دسته
کرده با ناز
در سبد میچینیم
باقیش را تو خودت میدانی،
آدرسم هیچستان
سبد گلهایم؟
هیچ هیچستان نیست.
آدرسم را بنویس
کوچه امید
زیر بید مجنون
"پشت هیچستانم"
نه خود هیچستان
ندا. م