من رو ساحل تن تو موج غمهامو شکستم
با طناب با تو بودن دست و پای دلو بستم
رویا قایق شکسته که رو موج غم رها بود
خودمو زندونی کردم، دل خستمو شکستم
با امید با تو بودن گفتم آسمون قشنگه
کی میگه خدا پرستم؟ من یک آسمون پرستم
وقتی مستی نفسهام میریزه تو جام لبهات
کی میدونه با چه امید، روی ویرونه نشستم
توی گلخونهٔ امید ٔگل آرزوم تو بودی
تو که رفتی، تک و تنها توی گلخونه نشستم
هر شب سرد و غریبی موج من میره رو ساحل
اما ساحل خوب میدونه دیگه من از تو گٔسستم
ندا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر