یلدای تو

یاد کرسی و برف سخت در تهران بخیر

هندوانه، آجیل و بزم شبانگاهان بخیر

تا سحر مرگ انار‌ها بود با  دستانمان

سینه سرخ و لب شیرین وای از مرگشان

هر اناری دانه دانه از لبانت یاد کرد

باز یلداست جانم، دل‌ تو را فریاد کرد

سرخ و شیرینی ‌تو  یارم،گو  انار ساوه ای؟

یا که از هندی؟ چو من عاشق  ولی‌ دیوانه ای

امشبم یلداست تنهایم،  واما خاطراتت  پیش من

عین مصرع در غزلهایم، توئی هم کیش من

این  انار و هندوانه ، جز بهانه هیچ نیست

یارطلب دارم نگوید مشکلی‌ نیست، هیچ نیست

.

جان من بازای کنارم با اناری سرخ  و گس

چون شوم یلدای تو،  جامم  شرابی  این و بس.

Neda December 14, 2010