بگذار پرنده بی پروا پرواز کند، به مسیری که نمیداند چیست
بگذار نسیم از روی گًل ببوسد، و هیچ نترسد شاهدی بود یا نه
بگذار شقایق به دیوانه بودنش در دنیأی عشق به وجود نازکش ببالد
بگذار رود باریکی که بین ماست، به مسیری برود که انتهایش قلب خشکیده عشق من و توست
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر