اسم من پائیز است
قلمی دارم از جنس حریر
از حریر زلف یار
رنگ هایم همه خوب
همه زرد، همه سبز
بعضی وقت ها هم سرخ
طوسی و دلگیری میدانی
رنگ مخصوص من است.
جاده را طولانی،
خاکی و غمزده دوست میدارم
خوبیش در این است
جاده هایم هیچ وقت خالی نیست
افقم سرخ تر از گونه یار
و به زردی دو تا گیس بلندش ماند
وقتی از جاده ام به افق نگاه کنی،
همه رنگ میبینی
همه جا رنگا رنگ
ضَجه های برگ خشک
زوزه نسیم سرد
لابلای شاخ، برگی زخمی،
سیلی محکم باد
به تن خسته کاج
همه آثار من است
یک هنر هم دارم.
ماه را مینوشم،
بعد از روی هوس
قطره قطره به زمین میریزم
راستی
گفتم من اسم من پائیز است؟
اسم تو چیست عزیز؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر